PALESTINA BIHOTZEAN!

 

"PALESTINAKO

 HERRI LANGILEARI

 LAGUNTZEKO BIDERIK HOBERENA,

EUSKAL IRAULTZA SOZIALISTA

 EGITEA DA..."

 

EUSKAL HERRIA-PALESTINA :

BORROKA DA BIDE BAKARRA!!!

IRAULTZA DA IRTENBIDE BAKARRA!!! 

PALESTINAREN ALDE,
ELKARTASUNA ETA BOIKOTA!!! 

  

Palestinarekin elkartasunez hamaika ekimen izan dira gurean: hitzaldiak, erakusketak, bideo emanaldiak, muralen margoketa eta asteari amaiera emateko gaur Elizondon Euskal Herria-Palestina eguna ospatuko dugu!

 

Euskal Herria Palestina Eguna hirugarreneko aldiz ospatzeko aukera izango dugu maiatzaren 18an Elizondon, eta festa eguna izanda ere, aldarrikapenak leku nabarmena izango du Baztanen hilabete osoan zehar.

Euskal Herria Palestina Sarek gogora ekarri du "Israel"-ek, hots, Estatu Kolonial Sionistak,  nazioarteko legedia «urratzen» segitzen duela. Palestinak pairatzen duen okupazioaren aurka, Nazio Batuek 242 ebazpenean gaitzetsi zutena, Palestinako talde ugarik nazioarteko legedia urratzen duen artean "Israel"-i, hots, Estatu Kolonial Sionistari,  boikota egiteko nazioarteko deialdia egin zuten 2005ean. "Israel"-i, hots, Estatu Kolonial Sionistari, presio egiteko helburuarekin, BDS kanpaina abiatu zuten (Boikota, Desinbertsioa, Isunak), Palestinako Herriaren aurka ezartzen den apartheid sistemaren aurka eta Hego Afrikan izandako ereduari jarraituz.

"Israel"-i, hots, Estatu Kolonial Sionistari, boikota egiteko nazioarteko kanpaina horren lekukoa Euskal Herrian ere hartu dute talde ugarik, eta horren azkeneko gauzatzea izan da Euskal Herria Palestina Sarea. Bertan parte hartzen dute eremu askotako taldeek (internazionalistek, alderdi politikoek, sindikatuek, udalek, gazte erakundeek eta gobernuz kanpoko erakundeek, besteak beste). Giza eskubideak eta nazioarteko legedia errespetatzen ez duen bitartean, "Israel", hots, Estatu Kolonial Sionista ez da estatu demokratikoa izango. Horren aurka, eta Europako eta munduko Herrialde askotan bezala, Euskal Herria Palestina Sarea BDS kanpaina eramaten ari da aurrera.

Zentzu honetan, Palestina EH sarearen oinarrizko aldarriak bere biziko garrantzia du, Palestinarren hondamendia hasi zela 65 urte beteko diren honetan. Izan ere, palestinarekin elkarlana eta elkartasuna bultzatu behar dira aparheid politikari bizkar emanez, eta modu berean, Israelgo Estatu Sionistarekin, harremanak eteteko konpromezua berretsi nahi genuke, BDZ nazioarteko kanpainari jarraipena emanez. Eta bide batez, gainerako elkarte, eragile, udalerri eta norbanakoak ere bide honetan pausu irmoak eman eta BDZ deialdiarekin konpromoezua har dezazuen eskatu nahi dizuegu.

Eskubide hauek errespetatzen ez diren bitartean, Estatu Sionistaren edozein adierazpenen aurka protesta egingo dugu. Azkeneko urteotan Israeli boikota egiteko adierazpenak asko izan dira. Tel Aviveko Maccabi saskibaloi taldeak Gasteizen jokatu izan duenean edota Noak eta Mayumanak emanaldiak eskaini dituztenean, Palestinako herriaren ahotsa entzun da. Baita Hondarribian (Gipuzkoa) Israelgo sukaldaritzari buruz antolatuta zeuden jardunaldi batzuk bertan behera uztea lortu zuten herri palestinarraren aldeko ekintzaileek.

Ilan Pappe irakasleak 

Palestinarren garbiketa etnikoari buruzko 

hitzaldia eman du Gasteizen

 

 Euskal Herria-Palestina Sareak

 Ilan Pappe irakaslearen hitzaldia antolatu zuen

maiatzaren 14an 19.30ean

 Gasteizko Aldabe gizarte-etxean.

Pappe ‘Garbiketa etnikoa Palestinan’ liburuaren egilea, Haifan jaio zen, egungo Israeleko kostaldean, eta hango unibertsitatean Historia Katedraduna izan zen, harik eta 2006an, liburua argitaratutakoan, bere iritzien eta lanaren ondorioz, erbestera bultzatu zuten heriotza mehatxuak jaso zituen arte.

Egun Ingalaterrako Exeter Unibertsitatean ari da irakasle lanetan. Bere idazlan ugarietan Israelgo historia ofizialaren irakurketa kritikoa egiten du, zurruntasun historikoaren ikuspuntutik, eta akademikoaz gain, ekintzailetzat du bere burua. Gaur egun Israelgo Apartheid erregimenaren aurkako mugimenduaren erreferente nagusietakoa da mundu mailan.

 

 

EH Palestina Eguna girotzen hasteko

 ekitaldiak antolatu dituzte

 Lesaka, Bera, Elizondo,

 Doneztebe eta Iruritan

Apirilak 18, ostegunarekin, "5 cámaras rotas" pelikula ikusgai izanen da Berako Kultur etxean 20:00etan "Palestinaldia" zine-dokumentalaren barruan.

 

«Palestinarrei elkartasuna adierazteko, Israelek Nazioarteko Legedia bete eta Giza Eskubideak Errespetatu ditzan» Euskal Herria Palestina Eguna ospatuko da maiatzaren 18an Elizondon.

Horren harira, gaiarekin lotutako erakusketak eta pelikulak izan dira ikusgai  Lesaka, Bera, Elizondo, Doneztebe eta Iruritan.

Apirilaren 12tik 21era, Palestinar marrazkilarien irudiak ikusgai egon dira Lesakan. Bera eta Elizondon berriz, Gazako haurren marrazkiekin erakusketa paratu dute, Beran apirilaren 22tik 29ra arte eta Elizondon maiatzaren 1etik-17ra. Gaiarekin lotutako Unitate Didaktikoa ere eskaini dute. Lesakan apirilaren 22tik 28ra eta Iruritan maiatzaren 1etik 12ra.

Erakusketez gain, palestinar zine dokumental zikloa abian da. Dagoeneko Lesaka eta Elizondon, egin dituzte saioak eta orain Bera eta Doneztebekoen txanda da. "5 camaras rotas" pelikula ikusgai izan da apirilaren 18an Berako kultur etxean eta apirilaren 25ean Doneztebeko erakusketa gelan, 20:00etan.

 

 

 

 

Al-Nakbaren harira

 ekimen bisuala egin du

 Lizarraldeko Askapenak

Gaztetxean aste eta erdiz egon den erakusketa herriko foruen enparantzara jeitsi da. Bertan, larunbatean Elizondora juateko deia egiteaz aparte Israeli Boikot dinamikaren inguruko eskuorri informatiboak banatu dira.    

Ona izan da jendearen harrera, eta bertara, Lizarrako herritar ezberdinak, jatorri anitzekoak bildu gara, internazionalismoa praktikara eramanaz eta elkartasun harremanak indartuz.

Lizarraldeko Askapena

 

Errefuxiatu palestinarren lekukotasuna

 Urretxu-Zumarragako gaztetxean

Maiatzak 16 ostegunean Adel Mohamad Abou Salem izan dugu

 Urretxu-Zumarragako gaztetxean

 Euskal Herria Palestina Sarea-ren eskutik.

Hitzaldia arratsaldeko seietatik aurrera izan da, aditu baten testigantza zuzena jasotzeko aukera galduezina.

Adel Mohamad Abou Salem, Líbanon jaio zen 1970 urtean, Saida izeneko hiri ondoan dagoen Ein El-Hilweh errefuxatu eremuan (es.wikipedia.org/wiki/Ain_al-Hilweh). Bere gurasoak berriz, Mohamed eta Amine, Palestina iparraldean jaio ziren, Nazaret ondoan dagoen Safourieh izeneko herrixka batean (1948tik okupatua).

Kuban ikasi zuen Injeniaritza Mekanikoa, herrialde honek aberri lagunei eskeitzen dizkien beka unibertsitarioei esker.

Nuwat Elkartasun Zentroko zuzendaria da, Jendarte Garapenerako Agentziako Administrazio Kontseiluko kidea eta Palestinar Injeniarien Elkarteko lehendakariordea.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Euskal Herria-Palestina Sareak antolaturiko hitzaldi eta aste osoko ekimenen baitan burutu da Urretxu- Zumarragako gaztetxean Adel Abou Salem palestinar errefuxiatuaren hitzaldia.

Adel, errefuxiatu palestinarren bizimoduaz aritu da 30 lagun baino gehiago aurrean zituela. Egun, milioi erdi palestinar errefuxiatutik gora bizi dira Libanon, izan ere, Siriako gatazka eta Inperialismoaren parte hartzea hasi zenetik asko gaiztotu da bertako palestinarren egoera, ondorioz 70 mila palestinar errefuxiatu baino gehiago heldu dira Libanora azken bi urtetan bertatik.

Bertako errefuxiatu guneetako egoera oso da gogorra. Izan ere, Nakba egunetik 1948tik milaka palestinarrek alde egin behar izan zuten bere etxeetatik, inguruetako herrialde arabiarretan hartu zuten babes. Haietariko askok errefuxiatu izendapena jaso bazuten ere, okupazio sionistaren jarraipen eta zabalpenaren ondorioz ehunka mila dira nortasun agiririk ere ez dutenak.  Libanoko errefuxiatu palestinarren egoera da guztietan gogorrena, hainbat traba baitituzte egunerokotasunean bizitzari aurre egiteko; ezinezkoa zaie 72 langintzetan aritzea, ezin dute etxe bat bere izenean izan, probezia tasak biztanleriaren 2/3ak gainditzen ditu, osasunean edo hezkuntza arlotan  zailtasun handiak dituzte normaltasunez bizi ahal izateko... 

Libanon egun dauden 12 errefuxiatu kanpalekutan, egoera antzekoa bada ere, Adelek bera bizi den guneko egoeraren berri eman du batez ere gaurko hitzaldian, hain zuzen EL-Hiwed en jaio eta bizi da egun. Garrantzitsua da oso errefuxiatuen auzia konpontzea, eta konpontzeak euren sorlekuetara, euren etxeetara itzultzea esan nahi du, derrigorrez, 6 hamarkada baino gehiago pasa arren deserrian. Zentzu honetan, nazioarteako gobernuen konplizitatea tarteko, "Israel"-go Estatu Kolonial Sionistaren mesedetan, haren aurkako presioa eta Boikot Desinbertsio eta Zigor ekimenean sakontzeko eskaera luzatu  digu bertaratuoi. Ondoren Arrasateko zenbait lagunekin batera afari ostean, errefuxiatuen gaia izan zuen berriz ere hizpide.

Errefuxiatu palestinarrak etxera itzultzeko eskubidea ez delako negoziatzen:

Errefuxiatu Palestinarrak etxera!

Gora Palestina Askatuta!
 

Porrotx pailazoak

 Euskal Herria eta Palestinaren arteko

 elkartasun zubiak eraiki ditu Iruritan

Porrotx pailazoak ume palestinarrak gogoan izan ditu behin baino gehiagotan, eta bere ikuskizunetan umore eta sentimenduak baliatzen ditu Euskal Herria eta Palestinaren arteko elkartasun zubiak eraikitzeko.

Joan den asteartean Iruritan eskeini zuen ikuskizunean 100 lagun inguru bildu ziren, Porrotx Palestinan, Euskal Herrian bezalaxe, ortzadarraren kolore guztiak badituztela ikusteko: zeruaren urdina, naturaren berdea, eguzkiaren horia (egunero zeruan agertzen zaigun patata tortillarena), bihotzaren gorria, emakumeen morea, kalabaza eta azenarioen laranja.

Palestinako eta Euskal Herriko banderek kolore berak ere badituztela, eta egun batean biek ala biek libre hegan eginen dutela erran zuen Porrotxek, akaberan jende guziarekin batean "Maite zaitut" kanta ezaguna abestu eta dantzatuz, hontakoan arabieraz emana.

Marrubizko eta txokolatezko muxuak eta familia argazkia  egiteko aukera izan zuten giro alai batean.

Hondamendia eguna herri Palestinarrarentzat

Maiatzaren 15ean, palestinarren Nakba berriz ere ekarri dugu gogora haren 65. urtemugan. Nakba arabierazko hitzak "hondamendia" esan nahi du eta palestinarren exodoa izendatzeko erabiltzen da. 

 

Palestinarren Errefuxiatuentzako Nazio Batuen Erakundearen (UNRWA) arabera, "1946ko ekaina eta 1948ko maiatza bitartean ohiko bizilekua Palestinan zuten eta 1948ko Gerraren ondorioz etxeak eta bizibideak galdu zituzten pertsonak" dira. Haien ondorengoak aintzat hartuz gero, gaur egun sei milioi lagun inguru dira.

Egun honetan, eskubideen urraketa jarraia jasaten duten Herrialdeekin eta batez ere Palestinarekin gure elkartasuna adierazi nahi dugu, astean zehar abian jarriko ditugun ekitaldi eta ekimen ezberdinetan isladatu dena.

Giza eskubideen etengabeko urraketak, blokeoak, harresiak, apartheid sistemak eta errepresioak ez dute palestinarren zapalkuntza lortu. Egun, herri palestinarren 64ko urteko borroka goraipatu nahi dugu.

Nakba egunaren atarian Elizondora joateko eta astean zehar antolatu diren ekimenetan parte hartzeko deia luzatu du Euskal Herria Palestina Sareak

KISSINGER: HILTZAILE INPERIALISTA, SIONISTA ETA GENOZIDA, HUMANITATEAREN ETSAIA!

 

HENRY KISSINGER,

JATORRI JUDUA DUEN

SIONISTA HILTZAILE ETA TERRORISTA,

INPERIALISMOAREN ESTRATEGA
 

Kissingerren itzala

Xabier Letona

YOM KIPURREKO gerran, 1973an, Egipto eta Siriak pentsatu baino estuago hartu zuten Israel, eta AEBek beren laguntza maila handian eman izan ez baliote, batek daki zer gertatuko zen. Edo bai, dauzkagun datu guztiekin, oso pentsatzekoa da Israel nagusituko zela, baina akaso beste baldintza batzuetan. Kontua da Israelek lehen lau egunetan 500 lurreko eraso-ibilgailu eta 80 hegazkin galdu zituela. Eta larritasunaren aurrean, 13 lehergailu nuklear garraiatu zituen tunel batera egoera asko okertzen bazen erabiltzeko prest izateko.

Ez zuen behar izan, ohi legez, Richard Nixon, orduko AEBetako lehendakariak, hegazkinez eta tankez hornitu zuen berehala eta Israelek laster eman zion buelta egoerari. Etxe Zuriko guztiak, alabaina, ez ziren iritzi berekoak izan beharreko jokaeraz, bereziki James Schlesinger defentsa idazkaria eta Henry Kissinger estatu idazkaria. Nixon bera Kissingerren eskutik ibili zen bere lehen legealdian eta oraingoan ere idazkari gertukoenaren ikuspegia gailendu zen.

Orduko hartan NBEk lortu zuen su-etena indarrean jartzea, baina Israelek jarraitzen zuen erasoan, batez ere Egiptoren aurka, AEBetako erabateko sostenguarekin gainera. 1973ko urriaren 20an Kissinger Moskurantz zihoan su-etenaren kontuak negoziatzera, eta Tel Avivetik pasatu zenean, berak xaxatu zituen israeldarrak esanez gau horretan –nahiz su-etenean egon– jarrai zezaketela Egipto erasotzen, berak ez zuela ezer esango eta. Egunetan tentsio handiko egoera sortu zen SESB eta AEBen artean, Moskuk jakinarazi zuelako ez zuela onartuko Israelen jarrera hori eta neurriak hartuko zituela. Kissingerrek DEFCON III egoera jarri zuen indarrean AEBetan –bake egoeran gerrarako prestutasun goreneko egoera–, eta urriaren 24tik 25era gerra hotzaren garaiko gatazka  nuklear arrisku handienetakoa bizi izan zen (Josep Fontana historialariak Por el bien del imperio liburuan bikain kontatutako ehunka istorio adierazgarri horietako bat da hau).

Petrolioa, arma nuklearrak,

Israel, arabiarrak eta AEB dira

Ekialde Hurbileko osagai nagusiak

Arrisku nuklearraren osagaia han izan zen, baina petrolioarena ere bai, besteak beste hori zen Schlesinger eta Kissingerren arteko desadostasunen iturrietako bat. Siriaren defentsan abiatu behar zuen Saudi Arabiak, eta honek gerra galtzeak egoneza handia sortzen zuen AEBetako sektore askotan, saudiarren petrolioarekin zer gertatuko zen beldur handia zegoelako.

PETROLIOA, arma nuklearrak, Israel, herrialde arabiarrak eta AEB dira orain ere Ekialde Hurbileko eta Erdiko osagai nagusiak. SESB falta da, AEBen etsai nagusia, eta horregatik, unean uneko bere etsaia sortu behar dute AEBek, lehenago Irak, edo geroago Iran eta Ipar Korea. Bitartean, une motzean, Israelek Siriaren aurka egindako erasoak Bashar al-Assaden erregimenari baino gehiago Irani begira daudela dirudi.

Une honetan ez dago garbi Iraneko programa nuklearra zein fasetan den arma nuklearraren lorpenarekiko, baina Israelen Siriako eraso hauek, badirudi lotura handiagoa dutela lasterketa nuklear horrekin eta bere petrolioarekin Hezbolarekin baino, eta hau, behar den aitzakia besterik ez dela. 1991n ere Irakeko lehen gerra hasi zenean, Sadam Huseinek kosk egin zuen Kuwaiteko inbasioan eta NBEk Irak erasotzea baimendu zuen.  AEBen arabera, Irakeko petrolioa ez zegoen erasoen arrazoien artean, baina oraintsu publiko egin diren dokumentuek (www.monde-diplomatique.fr/48797) oso bestelako ikuspegia erakusten dute.

Pertsiar Golkoan dago munduko petrolio erreserben %60, eta Saudi Arabiak, Irakek eta Iranek dituzte kopuru handienak. Behin Saudi Arabiako eta Irakeko petrolioa kontrolatuta, Iranekoa falta da. Baina ez hori bakarrik, Iranek arma atomikoa lortzeak Israelen nagusitasun militar erabatekoa apur dezake eta, ahal den neurrian, hori ere saihestu behar da. Historian ez dago betirako inperiorik eta lehenago edo geroago apurtuko da Israel eta AEBen nagusitasun hori, edo bestelako orekekin egituratuko dira, potentzia eta aliantza berriak sortuz. Bitartean, nagusitasuna mantendu nahi duenak eraso egin behar du, eta horretan ari da Israel.

NOR DA KISSINGER?

AGENTE SIONISTA BAT!

Henry Kissinger

 

Henry Alfred Kissinger (Fürth, Alemania 1923ko maiatzaren 27a) jatorri alemaniarreko politikari estatubatuarra da, baita XX. mendeko eragin handiko nazioarteko analista ere.

Bizitza

Familia judutarreko kidea izanik, 1938an Ameriketako Estatu Batuetara emigratu zuen nazien jazarpena ekiditeko. Bost urte ostean estatubatuar nazionalitatea lortu zuen. Harvard-eko unibertsitatean ikasi zuen eta bertako irakasle izan zen, nazioarteko harremanetan espezializatuz.

1950eko hamarkadan abiarazi zuen karrera politikoa. John Fitzgerald Kennedyk izendatu zuen armen kontrola kudeatzeko erakundearen buru. Richard Nixon presidentearekin, berriz, Segurtasun Nazionalaren Kontseiluko buru izan zen eta 1973-77 urte bitartean estatu-idazkaria.

 

 

 Alderdi errepublikarreko kide egin zen, baina jatorri alemaniarra izateak zanpatu zuen Kissingerren presidente nahia.

Kissingerren figura Gerra Hotzaren garaiarekin lotzen da. SESBekin distentsioa lortzearen aldekoa zen. SESBen eta AEBen arteko SALT elkarrizketak bultzatu zituen gerra nuklearra ekiditeko. Maoren Txinarekin ere harreman diplomatiko zuzenak ireki zituen, Txinaren isolamendu diplomatikoaren amaiera bultzatuz.

Bere figura, ordea, Vietnamgo gerrarekin lotzen da. Hasieran gogortasun jarrera izan bazuen ere, AEBetako tropak erretiratzearen alde jokatu zuen geroago. Parisko elkarrizketen bidez bake prozesua prestatzeari ekin zion. Arrazoi horrengatik lortu zuen 1973. urtean Bakearen Nobel saria, Vietnam iparraldeko Le Duc Tho politikariarekin batera. Gerra amaitzen ez zela ikusita, azken horrek sariari uko egin zion, ez ordea Kissingerrek.

Kissingerren xede nagusia izan zen Amerika Latinar sozialismoaren zabalpena ekiditea. Onartzen da Kissingerren laguntza eta babesa 70. hamarkadan hainbat gobernu demokratikoen kontrako estatu kolpeetan. 1973an Txileko Salvador Allenderen aurkako estatu kolpean militarrak babestu zituen, baita Uruguayko gobernu progresista berriaren aurkako kolpean ere. Era berean, Kondor Operazioaren]], hau da, oposizioaren aurkako jazarpen sistematikoaren arduradun nagusienetarikoa da. 1976. urteko Argentinako estatu kolpean, militarrek lagun izan zuten Kissinger.

Jimmy Carter presidentearen garaian karrera politikoa alde batera utzi zuen, baina nazioarteko aholkulari izaten jarraitu du Ronald Reaganen eta George W. Bushen gobernuetan.

Idazle ere aritu da, eta hainbat egunkarietako kronika politikoak idazteaz batera, The Necessity for Choice liburuaren egilea da.

Egun mugimendu asko daude Kissingerren aurkako prozesamendu judiziala zabaltzearen alde, baita Nobel saria kentzearen alde ere. Giza eskubideen urratzea egozten diote Vietnamgo gerran eta Latinoamerikako estatu kolpeetan.

Bibliografia

 

• Holger Klitzing: The Nemesis of Stability. Henry A. Kissinger’s Ambivalent Relationship with Germany. WVT, Trier 2007, ISBN 978-3-88476-942-3.
• Robert D. Schulzinger: Henry Kissinger. Doctor of diplomacy. Columbia Univ. Pr., New York 1989, ISBN 0-231-06952-9.

   

BENETAKO JUDAISMOA

SIONISMOAREN AURKA DAGO ERABAT!!!

SIONISMOA,

JUDAISMOAREN MINBIZIA DA!

ZINEZKO JUDAISMOA

BIZI DADIN,

ESTATU SIONISTA SUNTSITU BEHAR DA!  

  

 

   

  

TAMARA BUNKE : KOMUNISTA IRAULTZAILEA

  

 TAMARA BUNKE :  iraultzaile komunista


Haydée Tamara Bunke Bider (Buenos Aires, Argentina, 1937ko azaroaren 19a - Rio Grande, Bolivia, 1967ko abuztuaren 31a), TANIA ezizenaz ezagutua, iraultzaile komunista eta espioia izan zen. Paper garrantzitsu bat jokatu zuen Kubako gobernuan Kubako Iraultza ondoren, baita beste Latinoamerikako zenbait mugimendu iraultzailetan ere. 

Che Guevararen aginduetara Boliviako komunistekin batera borrokatu zuen emakume bakarra izan zen.

Tamara Bunke Buenos Aires hirian jaio zen 1937ko azaroaren 19an. Aita alemaniarra eta ama poloniarra zituen, biak militante komunistak. 1952an, Tamara Alemaniako Errepublika Demokratikora bidaiatu zen bere gurasoekin eta han, Alemaniako Alderdi Sozialista Bateratuko kide bezala onartu zuten 18 urte bete zituenean.

 
Ondoren Humboldteko Unibertsitateko Letren Fakultatean ikasi zuen, eta gainera Tiro kiroleko irakaslea izan zen. Kubako Iraultzaren garaipenaren berri izateak poztu zuen. 

 

1960an Che Guevara ezagutu zuen, honek Alemaniako Errepublika Demokratikoa bisitatu zuenean Kubako gobernu iraultzailearen delegazio komertzial baten buru zela.
1961eko maiatzaren 12an Kubara joan zen hango Ballet Nazionalak gonbidatuta, Alicia Alonsoren laguntzaz. La Habanako Unibertsitatean kazetaritza ikasi zuen. Ondoren, Frantsesez, Ingeleraz, Alemanieraz eta Espainieraz hitz egin zezakeenez, Hezkuntzako Ministerioan, Herriekin Adiskidetasunerako Institutu Kubatarrean eta Kubako Emakumeen Federazioan lan egin zuen. 

1963an entrenatzen hasi zen Inteligentzia Zerbitzuan lan egiteko. Handik aurrera, Tania bezala ezagutzen hasi zen. Cienfuegosen bere plan operatibo-praktikoa prestatu zuen.

Kubako Barne Ministerioaren entrenamenduaren ondoren, Boliviara joan zen Che Guevararen aginduz klase politikoarekin eta armadarekin harremanak hasteko, eta etorkizunean Iraultza bat hasi ahal izateko. Misio horretan Laura Gutiérrez Bauer izena hartu zuen.

La Pazen Juan Ortega Leytón eta Moisés Chire Barrientos margolariekin elkartu zen, azken hau Boliviako presidentearen senidea zen. Horrez gain, Gonzalo López Muñoz, Presidentziako Informazioen Zuzendaritza Nazionaleko burua zenarekin harremanetan jarri zen. Hain infiltraturik zegoen, ezen Alfredo Ovando Candiaren (Defentsako Ministroa) eta René Barrientos Ortuñoren (Boliviako Presidentea) lagun egin zen. Gainera, bertako gizarte-klase altuko pertsonen seme-alabei alemanierazko klase partikularrak eman zien, euren familiekin harremanak izateko asmotan.

1966an, Kubako Gobernuak bere lana arrakastatsutzat ebaluatu zuen eta Kubako Alderdi Komunistaren kide bezala onartu zuten. Mario Martinezekin, ingeniaritza elektrikoko ikaslea, ezkondu zen eta geroztik pasaporte boliviarra lortu zuen.

Gerrillarekin bat egin zuen, borrokalari berriak hartuz eta hauek borroka guneetara eramanez, Juan Vitalio Acuña Nuñez komandantearen taldean sartuz. 1967ko abuztuaren 31n Bunke eta beste zortzi gerrilari hil zituen Boliviako armadak Vado del Yeson (Puerto Mauricio, Rio Grande) egindako segadan.

Bere gorpuzkiak identifikatu eta Kubara eraman zituzten 1998an. Gaur egun, Santa Claran daude.
       

                          IZAR GORRI

BOBBY SANDS, MOHAMED EL BURHIMI : IRLANDAN ETA SAHARAN, ASKATASUNA ALA HIL!!!

 

HERRIAK EZ DU BARKATUKO!!!

SUNTSI DEZAGUN

MAROKOKO MONARKIA

INPERIALISTA USTELA!!!

 

GORA SAHARAKO ERREPUBLIKA ARABIARRA!!! 

Preso saharar bat hil da

Marokoko espetxe batean

gose greban zela

Hamar urteko espetxe zigorra ari zen betetzen eta apirilaren 30ean hasi zuen greba.

Berria.info   2013-05-09 - 10:09:43

Mohamed el Burhimi preso sahararra Ait Meluleko espetxean hil zen atzo, RASD News albiste atariak jakinarazi duenez. Presoak 22 urte zituen, eta hilabetetik gora egin du gose greban. Hamar urteko espetxe zigorra ari zen betetzen.

Lurralde okupatuetako iturriak aipatu ditu RASD Newsek albistea baieztatzerakoan.

 

 

Gose greban zegoen preso saharar

 bat hil egin da

 Lander Arbelaitz

Hil egin da gose greban zen preso saharar bat

Preso sahararren askatasunaren aldeko manifestazio bat orain gutxi / Flickr: arribalasqueluchan!

Mohamed El Burhimi Marokoko Ait Melloul katzelan hil zen atzo astebetez elikagairik hartu gabe pasa ostean. Otsailaren 20a Mugimenduaren eta UNEM ikasle sindikatuaren gose grebak marokiar estatuko kartzela askotan zabaldu dira. 22 urte zituen El Burhimik.

Epaitegi militar marokiarrak ezarri zion 10 urteko kartzela zigorraren aurka abiatu zuen gose greba apirilaren 30ean 22 urteko ekintzaile sahararrak. RASD News informazio gune sahararrak jakitera eman du albistea Facebook bidez.

El Burhimi egun Marokoko estatu osoan gose greban dauden preso politikoetako bat zen. Iturri sahararren arabera dozenaka dira eta batzuek 60 egunetik gora daramatzate jan gabe kartzeletako egoera orokorrari soluzioa exigitzeko. Hil berri den gaztearen kasuan, Saharako herriaren alde borrokatzeagatik kartzelan zeuden ekintzaileen askatasuna eskatzen ari zen.

Joan den martxoaren hasieran, adibidez, Marokoko Ikasleen Batasun Nazionala sindikatuko dozenaka ekintzalek gose greba hasi zuten. Joan den abenduaren 17an atxilotu zituzten, eta hau bera salatzeaz gain, jasan zituzten torturak eta egun pairatzen dituzten tratu txarren berri eman zuten.

Horrez gain, Marokoren demokratizazioa eskatzen duen Otsailak 20 mugimendu sozial eta politikoko 12 presok era mugagabean elikagaiak hartzeari utzi zioten. Kartzeletan dauden ekintzaileen eskaerak entzun zitezen exigitu nahi zuten horrekin, eta protesta modu hau kartzela guztietara orokortzeko dei egin zuten.

Etengabe gertatzen ari diren atxiloketa eta epaiketen zenbakia kalkulatzea zaila den arren, egun beren adiearzpen askatasuna eta manifestazio eskubidea urratuta 200 preso daudela kalkulatzen dute Marokon eta Sahara Mendebaldeko lurralde okupatuetan  (horietatik 100 bat ekintzaile saharar). Otsailak 20 Mugimenduko kideak, langile eta ikasle sindikatuetako kideak eta greba laboraletan parte hartzeagatik.

IRAULTZA DA IRTENBIDE BAKARRA!!!

 

BORROKA DA BIDE BAKARRA!!! 

SAHARA HURRA!!! 

MENDEBALDEKO SAHARA

Berrogei urte Herria eraikitzen

Sahararrek urteak daramatzate egoera bidegabeak pairatzen eta indiferentziari aurre egiten; erbestean, Tindufeko lur mortuan, eta lur okupatuetan, giza eskubideen urraketa etengabean. 40 dira ere Fronte Polisarioak gaur bete dituen urteak, hainbat saharar taldek beren izaerari nortasuna emateko eta zapalkuntzari aurre egiteko erabakitik sortua.

Amagoia Mujika   2013-05-10 - 14:23:25


 

Sahara espainiarra, Espainiaren "53. probintzia" deitzen zioten espainirrek beren hegemonia gotortuta zeukaten guneari. Han sortu zen Fronte Polisarioa, ofizialki 1973ko maiatzaren 10ean, probintzia horretan zeuden sahararren talde nazionalistek bultzatua. Gaur egun ere saharar guztiak biltzen dituen erakunde politikoa da, eta haren esku dago SEAD Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoko lur askatuetako eta Tindufeko antolaketa osoa.

Saharrarentzat egun pozgarria da gaurkoa, herri gisara munduko mapan kokatu zituen erakundea sortu baitzen. Hazi egin dira berarekin, hezi; kultura eta nortasuna indartu dituzte sahararrek haren bidez, heziketa eta osasuna doanekoa ezarri dute kanpalekuetan, eta oso eraginkorra den antolaketa dute, herritarren inplikazioa duena. Hainbat desfile militar egingo dituzte Tindufen gaur, Marokoren okupaziopean dagoen Aaiun hiriaren izena hartzen duen kanpalekuan. Mohamed Abdelaziz Fronte Polisarioko idazkari nagusiak hitzaldia egingo du hara gerturatu diren nazioarteko ordezkarien aurrean. Hainbat musika emanaldi eta beste hainbat ekitaldi egingo dituzte, herria eraikitzen egindako lanak merezi duelako.

Burujabetza, ordea, sufrimendu handiz lortzea kostatzen ari zaien ametsa da oraindik. Espainiarrek Marokoren esku lurrak utzi eta bonbardaketetatik ihesi atera ziren milaka pertsonaren basamortura exodoa etsigarria izaten da askotan; Marokoren pean bizi direnen egunerokoa, bortitza. Erbestearen eta lur okupatuaren artean familiak banatuta daude. Tindufen Fronte Polisarioak banatzen duen nazioarteko laguntzari esker bizi dira, beste biderik ez die ematen-eta lur idorrak. Inoiz beste parajerik ezagutu ez duten gazteak dauzka basamortuak, gainera, aurreko bizitzaren memoriarik gabe "ezerezaren erdian" zer egiten duten askotan galdetzen dutenak. Lur okupatuetan, berriz, atxilotzea da ekintzaile susmoa duen edonori gerta dakiokeen gauzarik arruntenetakoa; preso eramatea, tratu txarrak edota hilketa herritarren sufrimenduaren parte dira. Marokok errepresio gogorra ezartzen du, eta nazioarteak utzi egiten dio. 

Atzo eta gaur

1975eko azaroaren 14an, Franco hilzorian zegoela, sinatu zituzten Hirukoaren Akordioak, Mauritaniaren, Marokoren eta Espainiaren artean, eta Mendebaldeko sahararren Administrazioa beste bi herrialde sinatzaileen esku utzi zuen Espainiak.  Praktikan Espainiaren “probintzia” Marokori eman zion. Hurrengo egunean Marokoko aire armadak sahararrak bonbardatu zituen, eta herritarrek itzulerarik gabeko ihesa hasi zuten. Martxa Berdea iritsi zen hurrena, Franco hil zen egunean, eta milaka zibilen martxa hasi zen, okupazio militarra hasi eta Marokoko funtzionarioek administrazioa hartu zuten. 1976ko otsailaren 27an sortu zuten SEAD Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoa, azken funtzionario espainiarrak atera ziren egun berean. Milaka sahararrek alde egiten jarraitu zuten, basamortuan 200 kilometro eginez, Aljeriako mugaraino, Tindufera. Sahara Askatzeko Herri Armadak, Fronte Polisarioak gidatuta, okupatzaileen kontra borrokan jarraitu zuen 1979 arte, gerrillen gerra egiten, Mauritaniarekin bakea sinatu zuen arte. Orduantxe gerra irekia bilakatu zen Marokoren kontra.

Gerrak hamabost urte baino gehiago iraun zuen, 1991n su-etenari heldu zioten arte. Bake prozesuari heltzea hitzartu zuten Nazio Batuen Erakundearen babesean, eta helburua, autodeterminazio eskubideari buruzko erreferenduma egitea zen, 1992ko urtarrilaren 15ean. Gaur arte.

Hainbat garai igaro dituzte sahararrek orduztik. Errolda izan zen aitzakia lehenik. Marokok lur okupatuetako marokoarrak sartu nahi zituen. Eremuko herritar guztiek botoa eman dezaten aztertetzekotan geratu zen Fronte Polisarioa, baina urrats hori egin zuenean, Marokok ez zuen onartu. 2007an NBEk elkarrizketa zuzenak proposatu zituen, eta hainbatetan eseri dira, baina ez dute ezer lortu. 80 herrialde baino gehiago dira, era berean, SEAD ofizialki onartzen dutenak, baina interes ekonomikoek eta politikoek gainetik egoten jarraitzen dute.

Agdaim Izik bezalakoak gertatzen dira oraindik, eta azken hika-mikan berriz ere Maroko atera da irabazten. Nazio Batuen Erakundeak ez du ikertuko Mendebaldeko Saharan giza eskubideak errespetatzen diren ala ez, AEBek aurkeztutako proiektua bertan behera gelditu ostean. Herrialde horretako enbaxadore Susan Ricek idatzi zuen zirriborroa, eta NBEn aurkeztu. Bertan, Minurso misioaren berritzea planteatzen zen, soldaduek giza eskubideen betetzea gainbegira zezaten, bai Saharan, baita Tindufeko errefuxiatu kanpamentuetan ere. Zer ospatu badute, zer borrokatu ere bai.

 

Gatazkaren kronologia

Berria.info   2013-05-10 - 12:18

 

* 1884. Mendebaldeko Sahara okupatu zuen Espainiak.

• 1973. Fronte Polisarioa sortu zen. 

• 1975. Marokok herrialdea okupatu, eta gerra hasi zen.

• 1976. Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoa aldarrikatu zuen Fronte Polisarioak.

• 1991. Su-etena indarrean sartu zen.

• 1992. Atzeratu egin zuten erreferenduma.

• 1997. NBEko ordezkari berezi izendatu zuten James Baker, eta erreferenduma urtebeteko epean egitea hitzartu zuten, baina ez zuten egin.

• 2003. Bost urteko autonomiaren ostean, erreferenduma egitea proposatu zuen Bakerrek.

• 2005. Mendebaldeko Saharan Intifada hasi zuten.

• 2006. Auzia Marokoren eta Fronte Polisarioaren artean konpondu behar zutela erabaki zuen NBEk.

• 2007. Plan bana aurkeztu zuten Marokok eta Fronte Polisarioak NBEn. Herrialdearen autonomia aurreikusten zuen Rabatek; autodeterminazio erreferenduma, berriz, Fronte Polisarioak.

• 2008. Hainbat negoziazio erronda egin zituzten bi aldeek. Porrot egin zuten guztiek.

• 2009. NBEko idazkari nagusi Ban Ki-moonek Christopher Ross izendatu zuen Mendebaldeko Saharako ordezkari berezi. Ross AEBen enbaxadore izana zen Algerian.

• 2009. Negoziazioak berriro abiatzeko proposamena egin zuen NBEk.

• 2010. Marokoko segurtasun indarrek Agdaim Izikeko kanpalekua hustu zuten bortizki, Aaiunen. Bertsio ofizialaren arabera, 11 polizia eta bi saharar hil ziren, baina ekintzaile sahararrek gezurra esatea egotzi zioten Marokori, eta errepresioa salatu zuten.

• 2013. Mendebaldeko Saharan giza eskubideak ikuskatzeko plana aurkeztu zuten AEBek, baina atzera egin zuten gero.