BOBBY SANDS, MOHAMED EL BURHIMI : IRLANDAN ETA SAHARAN, ASKATASUNA ALA HIL!!!

 

HERRIAK EZ DU BARKATUKO!!!

SUNTSI DEZAGUN

MAROKOKO MONARKIA

INPERIALISTA USTELA!!!

 

GORA SAHARAKO ERREPUBLIKA ARABIARRA!!! 

Preso saharar bat hil da

Marokoko espetxe batean

gose greban zela

Hamar urteko espetxe zigorra ari zen betetzen eta apirilaren 30ean hasi zuen greba.

Berria.info   2013-05-09 - 10:09:43

Mohamed el Burhimi preso sahararra Ait Meluleko espetxean hil zen atzo, RASD News albiste atariak jakinarazi duenez. Presoak 22 urte zituen, eta hilabetetik gora egin du gose greban. Hamar urteko espetxe zigorra ari zen betetzen.

Lurralde okupatuetako iturriak aipatu ditu RASD Newsek albistea baieztatzerakoan.

 

 

Gose greban zegoen preso saharar

 bat hil egin da

 Lander Arbelaitz

Hil egin da gose greban zen preso saharar bat

Preso sahararren askatasunaren aldeko manifestazio bat orain gutxi / Flickr: arribalasqueluchan!

Mohamed El Burhimi Marokoko Ait Melloul katzelan hil zen atzo astebetez elikagairik hartu gabe pasa ostean. Otsailaren 20a Mugimenduaren eta UNEM ikasle sindikatuaren gose grebak marokiar estatuko kartzela askotan zabaldu dira. 22 urte zituen El Burhimik.

Epaitegi militar marokiarrak ezarri zion 10 urteko kartzela zigorraren aurka abiatu zuen gose greba apirilaren 30ean 22 urteko ekintzaile sahararrak. RASD News informazio gune sahararrak jakitera eman du albistea Facebook bidez.

El Burhimi egun Marokoko estatu osoan gose greban dauden preso politikoetako bat zen. Iturri sahararren arabera dozenaka dira eta batzuek 60 egunetik gora daramatzate jan gabe kartzeletako egoera orokorrari soluzioa exigitzeko. Hil berri den gaztearen kasuan, Saharako herriaren alde borrokatzeagatik kartzelan zeuden ekintzaileen askatasuna eskatzen ari zen.

Joan den martxoaren hasieran, adibidez, Marokoko Ikasleen Batasun Nazionala sindikatuko dozenaka ekintzalek gose greba hasi zuten. Joan den abenduaren 17an atxilotu zituzten, eta hau bera salatzeaz gain, jasan zituzten torturak eta egun pairatzen dituzten tratu txarren berri eman zuten.

Horrez gain, Marokoren demokratizazioa eskatzen duen Otsailak 20 mugimendu sozial eta politikoko 12 presok era mugagabean elikagaiak hartzeari utzi zioten. Kartzeletan dauden ekintzaileen eskaerak entzun zitezen exigitu nahi zuten horrekin, eta protesta modu hau kartzela guztietara orokortzeko dei egin zuten.

Etengabe gertatzen ari diren atxiloketa eta epaiketen zenbakia kalkulatzea zaila den arren, egun beren adiearzpen askatasuna eta manifestazio eskubidea urratuta 200 preso daudela kalkulatzen dute Marokon eta Sahara Mendebaldeko lurralde okupatuetan  (horietatik 100 bat ekintzaile saharar). Otsailak 20 Mugimenduko kideak, langile eta ikasle sindikatuetako kideak eta greba laboraletan parte hartzeagatik.

IRAULTZA DA IRTENBIDE BAKARRA!!!

 

BORROKA DA BIDE BAKARRA!!! 

SAHARA HURRA!!! 

MENDEBALDEKO SAHARA

Berrogei urte Herria eraikitzen

Sahararrek urteak daramatzate egoera bidegabeak pairatzen eta indiferentziari aurre egiten; erbestean, Tindufeko lur mortuan, eta lur okupatuetan, giza eskubideen urraketa etengabean. 40 dira ere Fronte Polisarioak gaur bete dituen urteak, hainbat saharar taldek beren izaerari nortasuna emateko eta zapalkuntzari aurre egiteko erabakitik sortua.

Amagoia Mujika   2013-05-10 - 14:23:25


 

Sahara espainiarra, Espainiaren "53. probintzia" deitzen zioten espainirrek beren hegemonia gotortuta zeukaten guneari. Han sortu zen Fronte Polisarioa, ofizialki 1973ko maiatzaren 10ean, probintzia horretan zeuden sahararren talde nazionalistek bultzatua. Gaur egun ere saharar guztiak biltzen dituen erakunde politikoa da, eta haren esku dago SEAD Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoko lur askatuetako eta Tindufeko antolaketa osoa.

Saharrarentzat egun pozgarria da gaurkoa, herri gisara munduko mapan kokatu zituen erakundea sortu baitzen. Hazi egin dira berarekin, hezi; kultura eta nortasuna indartu dituzte sahararrek haren bidez, heziketa eta osasuna doanekoa ezarri dute kanpalekuetan, eta oso eraginkorra den antolaketa dute, herritarren inplikazioa duena. Hainbat desfile militar egingo dituzte Tindufen gaur, Marokoren okupaziopean dagoen Aaiun hiriaren izena hartzen duen kanpalekuan. Mohamed Abdelaziz Fronte Polisarioko idazkari nagusiak hitzaldia egingo du hara gerturatu diren nazioarteko ordezkarien aurrean. Hainbat musika emanaldi eta beste hainbat ekitaldi egingo dituzte, herria eraikitzen egindako lanak merezi duelako.

Burujabetza, ordea, sufrimendu handiz lortzea kostatzen ari zaien ametsa da oraindik. Espainiarrek Marokoren esku lurrak utzi eta bonbardaketetatik ihesi atera ziren milaka pertsonaren basamortura exodoa etsigarria izaten da askotan; Marokoren pean bizi direnen egunerokoa, bortitza. Erbestearen eta lur okupatuaren artean familiak banatuta daude. Tindufen Fronte Polisarioak banatzen duen nazioarteko laguntzari esker bizi dira, beste biderik ez die ematen-eta lur idorrak. Inoiz beste parajerik ezagutu ez duten gazteak dauzka basamortuak, gainera, aurreko bizitzaren memoriarik gabe "ezerezaren erdian" zer egiten duten askotan galdetzen dutenak. Lur okupatuetan, berriz, atxilotzea da ekintzaile susmoa duen edonori gerta dakiokeen gauzarik arruntenetakoa; preso eramatea, tratu txarrak edota hilketa herritarren sufrimenduaren parte dira. Marokok errepresio gogorra ezartzen du, eta nazioarteak utzi egiten dio. 

Atzo eta gaur

1975eko azaroaren 14an, Franco hilzorian zegoela, sinatu zituzten Hirukoaren Akordioak, Mauritaniaren, Marokoren eta Espainiaren artean, eta Mendebaldeko sahararren Administrazioa beste bi herrialde sinatzaileen esku utzi zuen Espainiak.  Praktikan Espainiaren “probintzia” Marokori eman zion. Hurrengo egunean Marokoko aire armadak sahararrak bonbardatu zituen, eta herritarrek itzulerarik gabeko ihesa hasi zuten. Martxa Berdea iritsi zen hurrena, Franco hil zen egunean, eta milaka zibilen martxa hasi zen, okupazio militarra hasi eta Marokoko funtzionarioek administrazioa hartu zuten. 1976ko otsailaren 27an sortu zuten SEAD Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoa, azken funtzionario espainiarrak atera ziren egun berean. Milaka sahararrek alde egiten jarraitu zuten, basamortuan 200 kilometro eginez, Aljeriako mugaraino, Tindufera. Sahara Askatzeko Herri Armadak, Fronte Polisarioak gidatuta, okupatzaileen kontra borrokan jarraitu zuen 1979 arte, gerrillen gerra egiten, Mauritaniarekin bakea sinatu zuen arte. Orduantxe gerra irekia bilakatu zen Marokoren kontra.

Gerrak hamabost urte baino gehiago iraun zuen, 1991n su-etenari heldu zioten arte. Bake prozesuari heltzea hitzartu zuten Nazio Batuen Erakundearen babesean, eta helburua, autodeterminazio eskubideari buruzko erreferenduma egitea zen, 1992ko urtarrilaren 15ean. Gaur arte.

Hainbat garai igaro dituzte sahararrek orduztik. Errolda izan zen aitzakia lehenik. Marokok lur okupatuetako marokoarrak sartu nahi zituen. Eremuko herritar guztiek botoa eman dezaten aztertetzekotan geratu zen Fronte Polisarioa, baina urrats hori egin zuenean, Marokok ez zuen onartu. 2007an NBEk elkarrizketa zuzenak proposatu zituen, eta hainbatetan eseri dira, baina ez dute ezer lortu. 80 herrialde baino gehiago dira, era berean, SEAD ofizialki onartzen dutenak, baina interes ekonomikoek eta politikoek gainetik egoten jarraitzen dute.

Agdaim Izik bezalakoak gertatzen dira oraindik, eta azken hika-mikan berriz ere Maroko atera da irabazten. Nazio Batuen Erakundeak ez du ikertuko Mendebaldeko Saharan giza eskubideak errespetatzen diren ala ez, AEBek aurkeztutako proiektua bertan behera gelditu ostean. Herrialde horretako enbaxadore Susan Ricek idatzi zuen zirriborroa, eta NBEn aurkeztu. Bertan, Minurso misioaren berritzea planteatzen zen, soldaduek giza eskubideen betetzea gainbegira zezaten, bai Saharan, baita Tindufeko errefuxiatu kanpamentuetan ere. Zer ospatu badute, zer borrokatu ere bai.

 

Gatazkaren kronologia

Berria.info   2013-05-10 - 12:18

 

* 1884. Mendebaldeko Sahara okupatu zuen Espainiak.

• 1973. Fronte Polisarioa sortu zen. 

• 1975. Marokok herrialdea okupatu, eta gerra hasi zen.

• 1976. Saharako Errepublika Arabiar Demokratikoa aldarrikatu zuen Fronte Polisarioak.

• 1991. Su-etena indarrean sartu zen.

• 1992. Atzeratu egin zuten erreferenduma.

• 1997. NBEko ordezkari berezi izendatu zuten James Baker, eta erreferenduma urtebeteko epean egitea hitzartu zuten, baina ez zuten egin.

• 2003. Bost urteko autonomiaren ostean, erreferenduma egitea proposatu zuen Bakerrek.

• 2005. Mendebaldeko Saharan Intifada hasi zuten.

• 2006. Auzia Marokoren eta Fronte Polisarioaren artean konpondu behar zutela erabaki zuen NBEk.

• 2007. Plan bana aurkeztu zuten Marokok eta Fronte Polisarioak NBEn. Herrialdearen autonomia aurreikusten zuen Rabatek; autodeterminazio erreferenduma, berriz, Fronte Polisarioak.

• 2008. Hainbat negoziazio erronda egin zituzten bi aldeek. Porrot egin zuten guztiek.

• 2009. NBEko idazkari nagusi Ban Ki-moonek Christopher Ross izendatu zuen Mendebaldeko Saharako ordezkari berezi. Ross AEBen enbaxadore izana zen Algerian.

• 2009. Negoziazioak berriro abiatzeko proposamena egin zuen NBEk.

• 2010. Marokoko segurtasun indarrek Agdaim Izikeko kanpalekua hustu zuten bortizki, Aaiunen. Bertsio ofizialaren arabera, 11 polizia eta bi saharar hil ziren, baina ekintzaile sahararrek gezurra esatea egotzi zioten Marokori, eta errepresioa salatu zuten.

• 2013. Mendebaldeko Saharan giza eskubideak ikuskatzeko plana aurkeztu zuten AEBek, baina atzera egin zuten gero.

Nazio Batuen Erakundea Mendebaldeko Saharan: instituzio inperialista

KASKO URDINEN

 ZURIKERIA HIPOKRITA

MENDEBALDEKO SAHARAn

INPERIALISMOAren ZERBITZUAN,

BETI BEZALA... 

 

 HONA HEMEN

 "NAZIOARTEKO KOMUNITATEA",

EUSKAL HERRIAri

 "LAGUNDU"

 BEHAR OMEN DIONA

  ZENBAT URTE DARAMATE MENDEBALDEKO SAHARAn

"NAZIOARTEKO

 KOMUNITATEAren ZAIN?" 

 

Manifestazio jendetsuak izan dira Sahara mendebaldean egunotan, Aioun, Smara eta Bujadorren, besteak beste. 

Hain zuzen, Nazio Batuetako kontseiluak MINURSOren egin beharrak bere horretan uztea erabaki ostean. Honela, lurralde okupatuetan, giza eskubideen zapalketen aurrean ez dute kasko urdinek parte hartzerik izango, orain arteko moduan bestalde.

Honela, manifestari sahararren aurka gogor egin zuen beste behin ere gendarmeria marokiarrak. Hamarnaka lagun zauritu dituzte geroztik, beti ere MINURSOko kasko urdinen zurikeria lagun. Askapenak bere elkartasunik beroena adierazi nahi die sahararrei eta kasu honetan, frantziar nahiz espainiar gobernuen jarrera irmoki salatu nahi dugu. Izan ere, euren eta beste zenbait gobernuren bozkak tarteko, sahararren aurkako bortxaketa eta errepresio sistematikek nazioarteko babesik gabeak izaten jarraituko baitu.

Maroko hiltzaile,

 espainiar nahiz frantziar gobernuak laguntzaile!

NBE-ONU:

  INPERIALISMOAren MORROI ZIKINA!

 

Apirilak 17 Nazioarteko preso politikoen eguna

 Nazioarteko preso politikoen egunean elkarretaratzeak izango dira 

Euskal Herriko hainbat hirietan

Nazioarteko preso politikoen egunean, apirilaren 17an, Euskal Herritik, baina aldi berean, espainiar nahiz frantziar kartzeletan edo urrunean dauden errefuxiatu eta iheslariak bihotzean, munduan zehar dauden gainerako preso politiko eta haien senideekin oroitu nahi izan dugu.

Bere Herriagatik dena eman dutenek, erantzun bertsua jaso baitute Estatu edo Inperioen eskutik, izan kurduak, palestinarrak, kolonbiarrak, maputxeak, galiziarrak nahiz euskaldunak.  

Errepresioaren estrategia zoritxarrez, borroka bezain zaharra baita. Herri borrokalariek ondorioz antzeko patua izan dute, emandako pausuen araberakoa baita, tamalez  eta gehiegitan Boterearen eta Estatuen erantzuna.

Honela beraz, euskaldunok ezagutu ditugun presoekiko errepresio adierazpide eta legedi desberdinak, munduko beste hainbat herri edo kolektibok jasan du. Sakabanaketa politika esaterako, hainbat preso politikoren aurkako estrategia da. Honen adibide da saharar edo preso palestinarrek sakabanaketaren zigor gehigarria pairatzea gaur egun. 

Eta inperio beraren mende, ezin ahaztu Galizako preso politikoak ere. Hauek, ere, zoritxarrez euskal presoen modura, sakabanaketa politika hiltzaile eta zitalaren ondorioak jasan beharrean dira.

Palestinarren kasuan gainera, presondegi ia denak Palestina kolonizatuan -sionisten hizkeran, Israelen- daudenez gero, senitartekoek ezin dute bisitarik gauzatu, debekatua dutelako askok eta askok Palestina okupatuko mugak gainditzea. Lege antiterrorista bera, oraindik Txileko estatuak Pinochet-en garaitik hona mantendu duen legea han zuzen, maputxeen aurka erabilia da. 6 mila preso kurduek berriz, Turkiako 3713 legearen arabera terrorismoaren aitzakian tortura sistematikoki aplikatzen zaie. Kalabozo eta kartzeletako tratu txarren ondorioz bestetik, 204 preso palestinar hil dira 1967tik hona.

Aurtengoan, haiek denak gogoan izanik ere, duela bi urte kolonbiar presoen kolektiboa, eta iaz maputxeak bereziki gogoan izanik, oraingoan, saharar preso politikoak gogoan hartu nahi izan ditugu. Gainera, duela gutxi izan zuten Gdeim Izik eko epaiketa eta lurralde okupatuetako erresistentzia isilarazi asmoz, kondena  gogor eta bidegabeak jasan dituzte. Martxoan zehar Euskal Herriarekiko eginiko VII. elkartasun astean aipatu bezala, ez dugulako izaterik aske haiek gabe, jo eta ke preso politiko guztiak kalean izan arte!

Munduko preso politikoak kalera!

PRESOAK KALERA, AMNISTIA OSOA!!!

Hamaika herri borroka bakarra!

 

Saharako lurralde okupatuetako biztanleek etengabe giza eskubideen urraketa, eskubide sozial eta  politikoen ukazio sistematikoa jasan beharrean dira. 

Nazioarteko erakundeek, AEB, EB eta batez ere Frantziar nahiz Espainiar estatuaren konplizitatearekin, behin betirako gatazkari irtenbide justu bat eman beharrean, deskolonizazio prozesua behingoz gauzatu eta referendum baten bidez sahararrek euren etorkizuna erabakitzeko eskubidea ahalbidetu beharrean, Herri zapaldu eta zatitu honi, zauriak areagotu eta lehengoak sakondu baino ez diete egiten.

Hala nola, arma salmenta etengabeak gauzatuz gobernu  alauitarekin, arrantza kontratua eta bestelako harreman ekonomikoak bideratuz, tartean lurralde okupatuetako baliabideak izanik ere.

 Mendebaldeko Saharan, azken 37 urteetan,  28.000 lagun  inguru izan dira atxilotu dituztenak, tartean adin gabe asko, torturatu eta inkomunikazio alditik pasa direnak berriz gehiengo bat dira. 

Oraindik 500 lagunetik gora kartzela sekretuetan daude, euren senitartekoek ez dakitela zein izan daiteken euren egoera, non dauden, bizirik  ote dauden....

 

Azken urteetan baina, batez ere lurralde okupatuetako gazteen adoreak bultzaturik mobilizazio eta eskubide sozial eta politikoen alde kalera atera eta antolatzen hasi dira. Euren eskubideen alde inork gutxik egiten duela ikusita, borrokatu beste biderik ez zuten ikusten.Modu honetan hasi zituzten 2005eko intifada baketsuak, 2010eko Gdeim Izik eko duintasunaren kanpalekua … 

Izan ere,   kartzela handi batean bizitzera kondenatu dituzte lurralde okupatuetako sahararrak: okupazio militarra,  kolonoen etorrera masiboa, kutur zapalketa, baliabide naturalen lapurreta... Bigarren mailako herritarrak dira sahararrak, arrotzak euren herrian. Duintasunaren aldeko borrokak berriz, estatuaren aldetik betiko errezeta jasotzen ari da,  ondorioz errepresioak ez du etenik izan, eta hamarnaka lagun erailak izan dira azken hamarkadan, ehunka lagun atxilotuak, torturatuak, desagertuak. 

Egun 70 preso politiko inguru daude Marokoko kartzeletan eta Aioungo kartzela beltzean.

 

Saharar preso gehienak euren etxeetatik urrun daude kartzeletan sakabanaturik, Auingo Kartzela Beltza  baino ez dago mendebaldeko Saharan. 

Eta bertako presoen egoerak beldurtzeko modukoa da. 2005. urtera arte kartzela honen berriak atxilo egondakoen testigantza bidez baino ezin ziren jaso, baina Hmad Hamad- ek bertako argazkiak ateratzea lortu zuen, mundu osora zabalduz kartzela honen ikaragarritasuna. 200 lagunentzat egokituriko kartzelan ia 800 preso dauzkate bertan, elkarren gainean pilaturik, komunetan lo egin beharrean... Garbitasun eta higiene faltaz gain, ohikoak dira euren aurkako tratu txar eta bortxaketak.

Kartzela beltza, espainiarrek eraiki zuten garai kolonialean eta egun, sahararren aukako atxiloketak burutzeko funtzio estrategikoa du.  

7 ziega ditu bere baitan,  eta euretako ziegarik handiena 35 m2. Garbitasun zerbitzurik ez du kartzelak, beraz, usteldu arte irauten dute botatako jaki edo materiak, usain higuingarria sorraraziz. Adin gabeentzat ziega berezitu bat jarri duten arren, 3-4 m2 tan 100 preso gaztetatik gora daude, gainera, gainerako ziegetatik heldutakoen aldetik, bortxaketa eta droga eskaintza etengabeak jasotzen dituzte.

Kartzela Beltzeko egoera adierazgarrienetarikoa  bada ere,  tortura eta tratu txarrak sistematikoki baliatzen ditu marokoar gobernuak. 

 Honela,  atxilotuak diren saharauien gehiengoak mota guztietako torturak salatzen dituzte, pertsonaren duintasunaren kontrako praktikak, bortxaketak...

Espetxe saileko zaindariek, Aiuneko galdeketa guneetako polizia buruek eta Marokoar birgizarteratze politika arduradunek erantzukizun zuzena dute arlo honetan.

Torturak praktika zehatz eta komunak ditu. Uneoroko irainak, loa, edaria, edota elikagaia galaraztea esaterako. Estalperik gabe, isolamendu ziegetan edota jarrera behartuetan  egun luzez mantentzea ohikoa izaten da.  Uneoro begiak trapuz estalita izaten dituzte, eskuburdinez lotuak eta kasu askotan biluzik egoten dira atxilotuak.

                          

Konortea galdu arte kolpatuak izaten dira kate edota altzairuzko kableekin. Ur hotza, beroa, lixiba edota pixa jaurtitzen zaie. Erre egiten dituzte zigarroekin, itolarria eragin konortea galdu arte, deskarga elektrikoak aplikatzen zaizkie gorputzean zehar eta ilea edota atzazalak erauzten zaizkie. 

Badira jaso diren  testigantzetan errepikatzen diren bi praktika. Bata “hegazkina” delakoa, presoa bizkarretik lotzen dute beso zabalik eta sabaitik zintzilik mantentzen dute. Bestea, “oilasko errea” deritzotena, makil batetik zintzilik mantentzen dituzte esku eta zangoetatik lotuak.  

Nazio Batuetako Torturaren aurkako elkarteak, behin baino gehiagotan eskatu dio marokoar gobernuari tortura eta saharar herritarren aurkako giza eskubideen bortxaketarekin amai dezala.

Dispertsioa bestetik,  euskal presoekin egiten duten gisan helburu bikoitzeko estrategia da marokoar agintarientzat. Batetik, sahararrak ahalik eta sakabanatuen eta urrunen jartzearen asmo politikoa legoke, honen bitartez, presoen aldarria isilarazi eta  elkarrengandik banaturik egotearen kostua eraginez. Bestetik, senitartekoak eta gertukoei ezarritako zigorra legoke … 

Egun, 70 preso inguru daude 6 kartzelatan sakabanaturik. 

Ohikoak dira senideei emaniko tratu txarak ere, umilazioa, biluzteak, mehatxuak, eta kasu zenbaitetan bortxaketa eta golpeak ere jasan beharrean izan dira euren seme- alaba edo gertukoren bat bisitatzera joaterakoan. 

 Sakabanaketak bestetik, helburu ekonomikoa ere badu beragan, baliabide urriko senideek egin beharreko ahaleginak izugarri biderkatzen baitira.